کدخبر :66549
سیاسی
تاریخ انتشار: 2018-10-29 07:38:46
اگر بخواهیم از خطاهای دولت‌های لیبرال (به اصطلاح اصلاحات) صحبتی کنیم می‌توان؛ چشم دوختن به دشمن و انعقاد و اجرای قراردادهای استعماری در دوره‌های آقای هاشمی، خاتمی و روحانی را ذکر کنیم. از قبیل: کرسنت، آی پی سی، توتال، برجام، FATF و...

به گزارش انقلاب نیوز ، اصلی‌ترین نکته در پایه‌گذاری یک تمدن، اقتصاد و وضعیت معیشت آن جامعه است. تمام تمدن‌هایی که توانستند به دو مولفه پایبند باشند حتی اگر دین راستینی هم نداشته باشند بقای طولانی‌تری خواهند داشت؛ یک، جامعه خود را در زمینه رفاه مالی راضی نگه‌دارند و دو، به زیردستان خود ظلم نکنند.

نتیجه تصویری برای اقتصاد لیبرال

پادشاهان و دست‌اندرکاران حکومت اگر خواستند حکومتی طولانی‌تری داشته باشند، خواسته یا ناخواسته باید با یک ثبات اقتصادی متعادل و همچنین بدون ظلم حکومت خود را بگردانند؛ زیرا هیچ شخصی طریقه حکومت راستین را نیاموخته و نمی‌تواند پیاده کند مگر آنکه از ناحیه فرامادی حقیقی - یعنی خداوند - تعلیم یافته باشد. یکی از دولت‌هایی که برای بقای طولانی‌تر در عرصه تمدن‌ها جنگید دولتی با تفکر لیبرال[1] است. در ادامه این موجز، نقش‌آفرینی‌هایی که این دولت در اقتصاد جمهوری اسلامی ایران انجام داده است، بررسی می‌شود.

یکی از وظایف دولت‌ها، راه‌اندازی چرخ اقتصاد است. اقتصادی که وابسته به داخل باشد و دست اجانب در آن دخیل نباشد. چرخ تولید، باید از درون بچرخد نه اینکه دستی از خارج متصدی این امر باشد تا هرزمان و هرجهتی که خواست، آن را بچرخاند. اقتصادی صحیح و عادلانه است که برطبق ضوابط اسلامی جهت ایجاد رفاه و رفع فقر و برطرف ساختن هر نوع محرومیت در زمینه‌های تغذیه، مسکن، کار، بهداشت و تعمیم بیمه در کشور پی‌ریزی شده باشد.[2]

نتیجه تصویری برای اقتصاد لیبرال

دولت، باید قوانین مصوبه اسلام را اجرا کند؛ نه اینکه به اسم سازندگی، کشور را به‌سمت غرب‌زدگی و تجمل‌گرایی ببرد. دولت، باید پتانسیل اجرای اسلام را به نحو احسن دارا باشد. از جمله سیستم بانکداری و گردش پول بدون ربا، کنترل رکود و تورم، قبضه کردن منابع طبیعی و نظارت بر واردات و...

دولت سرکار آمده باید تهی از غرب‌زدگی باشد و امیدش فقط به داخل کشور باشد؛ نه اینکه امیدش به خارج از کشور باشد و در آخر ناامید به کشور بازمی‌گردد یا اینکه خواستار افزایش واردات کالایی خاص باشد – چرا که نیمی از انحصار واردات در جیب خودش می‌رود - و یا صادرات خام را افزایش داده تا دریافت پول کالا برایش میسر شود. در دست داشتن وضع بازار و نبود تورم و رکود از رسالت‌های دیگر دولت‌ها است و نباید برای زمان خاصی مثلاً انتخابات دوره جدید، بدون پشتوانه پول چاپ کرده و به جامعه تزریق کنند؛ اینها کردار لیبرال‌هایی است که در راس کار قرار دارند.

تصویر مرتبط

اگر بخواهیم از خطاهای دولت‌های لیبرال (به اصطلاح اصلاحات) صحبتی کنیم می‌توان؛ چشم دوختن به دشمن و انعقاد و اجرای قراردادهای استعماری در دوره‌های آقای هاشمی، خاتمی و روحانی را ذکر کنیم. از قبیل: کرسنت، آی پی سی، توتال، برجام، FATF و...

دیگر اشتباه این دولت‌ها، تاسی از دشمن و غرب است. ضربه‌های اقتصادی، فرهنگی وارده بر مردم پس از جنگ چند برابر شد؛ زیرا سازندگی در معنای ورود کاخ نشینی و رواج زندگی غربی در ایران مشاهده می‌شد. در آن زمان این سخن تداول داشت که اگر در راه پیشرفت کشور و چرخیدن چرخ اقتصاد، عده‌ای زیر این چرخ دنده‌ها له شدند اشکالی ندارد. این تفکر، همان تفکر لیبرال است که نتیجه‌اش جز افزایش نرخ ارز، تورم، فساد اقتصادی، افزایش بدهکاری به بانک‌ها و سازمان‌ها –حتی دولتی - ، افزایش ضریب جینی و... نشد.

تصویر مرتبط

اگر بخواهیم در یک جمله تفکر لیبرالی و اصلاحاتی را توضیح دهیم باید گفت، درختی که نه‌تنها 20 سال برای انقلاب میوه نداده است بلکه میوه‌های سالم انقلاب را هم خراب کردند، هرچه زودتر از ریشه جدا شوند ضررش کمتر است.

 

[1] . (Liberalism) لیبرالیسم: لیبرالیسم یعنی صرفاً منافع خود را مدنظر داشته باشید و جمع در این‌جا بی‌معنی است، در درجه اول من منافع خودم را می‌بینم. وقتی کس دیگری منافع من را تأمین می‌کند این کافی است. در این صورت منافع ملی حذف می‌شود. اخلاق و مقاومت حذف می‌شود. تمکین کردن و مورد سلطه واقع‌شدن می‌آید. مهم‌ترین بخش آن‌هم مبانی فرهنگی و مبانی دینی است.

[2] . http://farsi.khamenei.ir/others-page?id=7582