کدخبر :66991
سیاسی
تاریخ انتشار: 2018-11-07 15:41:04

به گزارش انقلاب نیوز ،بی شک الگوگیری از سیره و سبک زندگانی حضرات معصومین(ع) ازجمله امام رضا(ع) ، ضامن سعادت دنیا و آخرت همه ماست و به طور خاص درباره ثامن الحجج(ع) باید گفت که ایشان به جهت ویژگی ها و شاخصه های خاصی که داشته اند دارای القاب متعدد و پرمعنایی هستند که از آن جمله می توان به رئوف، فاضل، وفی ، صابر، زكی، ولی، ، صدیق و رضی اشاره کرد ، هر چند معروف ترین لقب ایشان همان «رضا» است.
ایشان را به این خاطر رضا خوانده اند كه در آسمان خوشایند و در زمین مورد خشنودی پیامبران خدا و امامان پس از خود بوده است، ضمن آن که بنابر نقل دیگری از این حیث که به تقدیر الهی اعتقاد داشته و زبان به شکوه به اوضاع خود و دیگران نداشته اند ایشان را "رضا" نام نهاده اند.
البته باید توجه داشت که هر یک از حضرات معصومین(ع) دارای ویژگی ها و صفات خاصی بوده اند اما شاید مهمترین ویژگی که در وجود امام رضا(ع) تجلی داشته، جدای از مقام رضا که به آن اشاره شد، رأفت و مهربانی خاص این بزرگوار است چنان که حضرت را امام رئوف می نامند و این صفت تنها مختص به امام رضا(ع) است ، چه آن که رئوف به معنای کسی است که به قدری مهربان است که حتی سابقه اخم و بدی دیگران را از ذهن خود پاک می کند.
اگر بخواهیم از سیره نورانی امام هشتم، درس هایی برای زندگی خود فرابگیریم، یکی از آن ها بی گمان، ساده زیستی ، تواضع و فروتنی و تلاش برای حل مشکلات بندگان خداست.
مرحوم شيخ صدوق در عبارتی در خصوص ساده زيستي حضرت می آورد که "در تابستان فرش حضرت حصير و بوريا بود و در زمستان روي نمد مي نشستند و پيراهني زبر و خشن مي پوشيدند، مگر آن که بخواهد پيش مردم بیایند که در آن وقت لباس سنگين و بهتر را بر تن می کردند"
نکته ظریفی که در این جا وجود دارد این است که حضرت در عین حال قاطعانه با ساده زیستی متظاهرانه و در راستای ژست گرفتن های زاهدانه و ریاکارانه به شدت مخالف بودند، چنان که یک بار گروهی از صوفیان در خراسان پیش حضرت آمدند و با اشاره به اینکه مأمون در میان امت اسلامی و پس از آن در میان اهل بیت(ع)، تو را شایسته‌ترین فرد دیده و خواسته که خلافت را به شما برگرداند، اما امت اسلامی نیازمند پیشوایی هستند که غذای ناگوار بخورد و لباس ناملایم بپوشد و بر الاغ سوار شود و به عیادت بیمار رود و خلاصه با این گفتار خود به روش امام رضا(ع) خرده گیری کردند اما امام (ع) روش و سخن آنان را رد کرد.
فروتنی و تواضع و سادگی و بی آلایشی حضرت به حدی بود كه گاهی اوقات مردم کوچه و بازار ایشان را نمی‌شناختند ؛ چنان که نقل است روزی ایشان وارد حمامی شدند و مردی که آن جا بود ایشان را نشناخت و به امام گفت بیا مرا مشت و مال بده. حضرت شروع به مالیدن دست و پای او كردند، زمانی كه آن فرد حضرت را شناخت عذر خواهی كرد ولی امام او را دلداری داده و با بزرگواری هر چه تمام با آن فرد شرمگین برخورد نمودند.