کدخبر :67104
سیاسی
تاریخ انتشار: 2018-11-11 11:47:57
کتاب عزت شاهی به کوشش محسن کاظمی در 13 فصل توسط انتشارات سوره مهر در سال 1386 به چاپ رسید. عزت الله شاهی که بعدها نام خانوادگی خود را به مطهری تغییر داد از جمله کسانی است که در جریان رویارویی با رژیم پهلوی دوم، فشار شکنجه‌ها و ضربات مهلک روحی و جسمی ساواک را تحمل کرده و با صبر و استقامت در پیروزی انقلاب نقش داشته‌ است. (قسمت اول از معرفی کتاب عزت شاهی تقدیم مخاطبین محترم می‌گردد.)

به گزارش انقلاب نیوز ،عزت شاهی در کمیته موقت انقلاب اسلامی فعالیت داشته و جزو بنیان‌گذاران آن محسوب می‌شود. او با بیان خاطرات خود بسیاری از جریانات و شخصیت‌های مطرح سیاسی تاریخ معاصر را به چالش کشیده است.

عزت شاهی در سال 1325 در خانواده‌ای فقیر و تنگدست در خوانسار متولد شد و در دوران نوجوانی به تهران آمد، در آنجا وقتی مخالفت امام با انجمن‌های ایالتی و ولایتی را که دید، توجه‌اش به مبارزه جلب شد و در انجمن‌های موتلفه اسلامی عضو شد.

در این کتاب، به اوضاع ملتهب کشور در سال 42 و فعالیت‌های انجمن موتلفه اشاره می‌کند که مدتی بعد عزت شاهی و برخی اعضا انجمن موتلفه، جبهه آزادی بخش ملی را تاسیس می‌کنند. وی که سابقه فعالیت در گروه‌های مختلف مذهبی را داشته، ضعف ایدئولوژیک و تشکیلاتی نبودن را از نقاط ضعف آنان برمی‌شمارد.

کتاب به تعقیب و گریزهای این شخصیت مبارز، که سابقه خراب‌کاری در بازی فوتبال ایران و اسرائیل، پخش اعلامیه‌های سیاسی و چندین اقدام مسلحانه را داشته، می‌پردازد و رفتار حساب شده عزت شاهی با مجاهدین خلق و همکاری‌های وی با آنان در عملیات‌های مسلحانه و جلسات حزب را بیان می‌کند.

به عقیده او، بعد از ضربه شهریور سال 50، تفکری در میان مجاهدین رواج یافت که براساس آن، حزب به تمامی افراد مبارز کمک می‌کرد و به همین دلیل تعداد افراد لاابالی در سازمان زیاد شد و سازمان از جنبه ایدئولوژیک خود بیرون آمد و بیشتر جنبه سیاسی پیدا کرد.

عزت شاهی در 15 اسفندماه 1351 در دام ماموران ساواک می‌افتد و به کمیته مشترک ضدخرابکاری منتقل می‌شود. علت تشکیل این کمیته از این قرار بود که بعد از چند برخورد ناهمانگ بین ساواک، شهربانی و ضداطلاعات ارتش، شاه دستور ایجاد کردن تشکیلات مشترکی را برای مقابله با فعالیت‌های مخالفین رژیم صادر می‌کند.

عزت شاهی، پس از 6 ماه تحمل فشار‌های جسمی و روحی، به زندان قصر منتقل می‌شود و سال‌های بعدی عمر او، تا پیروز شدن انقلاب اسلامی با جابه‌جایی بین زندان اوین و قصر و کمیته مشترک ضدخرابکاری رقم می‌خورد. او با وجود خشونت‌های غیرانسانی اعضا کمیته مشترک، و فشارهای بی‌اندازه روحی و جسمی، اطلاعاتی را لو نمی‌دهد. سپس او را به زندان قصر که زندانی برای افراد سیاسی بود، منتقل می‌کنند.