کدخبر :68412
سیاسی
تاریخ انتشار: 2018-12-05 22:30:25
نخست وزیر پاکستان بعد از پیروزی در کارزار انتخابات شهریور ماه سال جاری در گفتگوی تلفنی خود با رئیس جمهوری کشورمان قول داد تا سفر به ایران را در اولویت‌های اول سفرهای خارجی خود قرار دهد ولی این امر تا به امروز محقق نشد.

به گزارش انقلاب نیوز ، «حسین محمدی» با ارسال یادداشتی نوشت؛ پس از پیروزی عمران خان در انتخابات 2018 میلادی پاکستان و روی کار آمدن حزب تحریک انصاف، عمران خان تاکنون چهار سفر خارجی مهم داشته است که هر کدام از این کشورها به نوعی دوست و هم‌پیمان اصلی این کشور محسوب می‌شدند.

عربستان سعودی اولین مقصد سفر خارجی او پس از ادای سوگندنامه نخست‌وزیری بود، به گفته عمران خان این سفر صرفا به قصد زیارت خانه خدا و مسجد نبوی بوده اما در سفر دوم وی برای اخذ وام و بسته کمک مالی عربستان به این کشور سفر کرد. در گام دوم وی به امارات متحده عربی یکی از شرکا و دوستان نزدیک این کشور رفت و در آنجا با مقامات ارشد شیخ‌نشین‌های امارات گفتگو کرد. در بزرگترین سفر خارجی خود به چین به عنوان دیرینه‌ترین دوست و هم‌پیمان قدرتمند و اصلی خود رفت و دستاوردهای بزرگی را در این سفر در ابعاد مختلف برای پاکستان به ارمغان آورد و در همین چند هفته گذشته نیز سفری به مالزی داشت و با نخست‌وزیر و پاکستانی‌های مقیم این کشور دیدار کرد.

حال به نظر می‌رسد وقت آن رسیده است تا خان صاحب، مرد شماره یک و کاپیتان دولت پاکستان خود را مهیای سفری به ایران کند، به این علت که اکنون بهترین زمان حضور وی در ایران می‌باشد.

اولا تقریبا نخست‌وزیر پاکستان تقریبا به همه کشورهایی که هنگام پیروزی انتخاباتی حزب وی با او تماس گرفتند و به آن‌‌ها قول سفر و حضور در کشورشان را داده بود سفر کرد و در کنار آن نیز به کشورهایی که نیاز شدید در ابتدای مسیر نخست‌وزیری داشت نیز سفر کرده است، غیر از قطر و ترکیه به نظر می‌رسد کشور دیگری به عنوان مقصد اصلی برای خان نمانده است.

ثانیا تقریبا مقامات سیاسی و نظامی دو کشور چند بار از ابتدای سال به همراه هیات‌های عالی رتبه به ایران و پاکستان سفر کردند و اگر چه جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران و ژنرال حسن باقری فرمانده کل نیروهای مسلح 2 مرتبه به پاکستان سفر کردند و در طرف مقابل نیز وزرای دفاع و ژنرال قمر جاوید باجوه فرمانده ارتش پاکستان و هیات عالی رتبه آن پیش از این به ایران سفر داشتند، اما سفر مقامات بلند پایه پاکستانی مانند نخست وزیری پاکستان به ایران از حیث وجهه بین‌المللی اهمیت زیادی برای هر دو کشور دارد.

ثالثا با توجه به احتمال نزدیک شدن روابط مجدد آمریکا و مسئله افغانستان و از طرفی حضور اخیر نماینده آمریکا «زلمی خلیلزاد» در پاکستان برای مذاکرات صلح، حضور رسمی عمران‌ خان در ایران می‌تواند باعث دلگرمی به مقامات ایرانی و نشان دادن حسن نیست پاکستان و اعتماد بیش از پیش دو کشور به یکدیگر شود.

پیش از این عمران خان در گفتگوی تلفنی با حسن روحانی از علاقه خود به ایران و حضور در اماکن زیارتی مشهد و قم نیز سخته گفته است. عمران‌ خان نخست وزیر پاکستان، تاکنون در حمایت از ایران بی‌پروا بوده است. حزب تحریک انصاف او از موافقین سرسخت برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران بوده و هست. از طرفی «خان» قانون منع مهاجرت از ایران و دیگر کشورهای اسلامی به آمریکا را که دونالد ترامپ وضع کرد شدیدا مورد انتقاد قرار داد و به تهران بابت واکنش تلافی جویانه‌‌اش تبریک گفت. او از ابتدای سال تاکنون با بسیاری از مقامات ارشد ایرانی در اسلام‌آباد دیدار کرد و حتی سفیر کشورمان در اسلام‌آباد به صورت رسمی ایشان را به حضور در تهران دعوت کرده است.

وی بارها در صحبت‌های خود عنوان داشته است که همان اندازه که روابط خوب و حسنه با عربستان، سرلوحه سیاست خارجی پاکستان است، روابط برادرانه و دوستانه با ایران نیز سیاست راهبردی پاکستان است و این کشور خواهان از بین بردن و رفع کدورت‌ها بین دو کشور عربستان و ایران و حتی حل مساله یمن است.

به نظر می‌رسد با روی کار آمدن عمران خان روابط همه جانبه پاکستان و ایران نسبت به قبل جهش 40 درصدی و رو به جلو داشته است.

هنوز هم موضوعات تبادل فرهنگی بین پاکستان و ایران نقش بسزایی در گسترش روابط بین دو کشور داد.

ظرفیت‌های زیادی برای همکاری بین پاکستان و ایران وجود دارد که به آن‌ها توجه نمی‌شود از جمله آن‌ها می‌توان به همکاری‌های بین بانکی دو کشور با اوضاع ارزی به وجود آمده ناشی از ارزش پول ملی ایران و پاکستان اشاره کرد.

وزارت امور خارجه پاکستان باید آگاه باشد که زمان آن رسیده تا عمران خان طبق وعده و قول خود هرچه سریع‌تر سفری به ایران داشته باشد، با توجه به اینکه پاکستان و ایران اکنون در بهترین حالت همسویی با یکدیگر قرار گرفته‌اند، این سفر نخست‌وزیر پاکستان به تهران می‌تواند روابط ایران و پاکستان را بیش از پیش مستحکم سازد و شرایط و فضای اقتصادی و سیاسی مناسب‌تری را برای دو کشور رقم بزند.