2017 November 25 - شنبه 04 آذر 1396

معجون تلخ و مبتذل؛ نسخه سینمای ایران برای مخاطبان
کد خبر: ٥٢٠٦٢ تاریخ انتشار: ١٦ آبان ١٣٩٦ - ١٠:٠٩
صفحه نخست » فرهنگی » یادداشت
معجون تلخ و مبتذل؛ نسخه سینمای ایران برای مخاطبان

پایگاه انقلاب نیوز: چندان جای تعجب نیست که در اين بلبشوي سينماي به اصطلاح ملی(!)، ارزش‌هايي چون خانواده، سبك زندگي دینی، اميد به زندگي، معنويت، نوع‌دوستي، اخلاق و مضاميني از اين دست، اساساً محلي از اعراب نداشته باشند و به جایش فیلم های مبتذل و یا تلخ و سیاه نما جولان بدهد

به گزارش پایگاه انقلاب نیوز،مجيد مجيدي، فیلمساز نام آشنا و بین المللی سینمای ایران چند سال پیش در جلسه ای نسبت به شنیده شدن صدای ابتذال در سینمای کشور به شدت ابراز نگرانی کرده بود؛ نگرانی ای که البته امروز بیش از هر زمان دیگری از سوی دغدغه مندان و دلسوزان هنر هفتم وطنی احساس می شود و گاه گاهی نیز به بهانه ای ابراز می گردد اما متاسفانه گویا در بر همان پاشنه ای که بود می چرخیده و می چرخد!

نگاهی به فیلم های کنونی روی پرده سینما به عیان نشان می دهد که متاسفانه معجونی از فیلم های تلخ به اسم فیلم های اجتماعی و روشنفکری از یک سو و فیلم های متبذل و سطح پایین به اسم توجه به خواست و ذائقه مخاطب از سوی دیگر در سینماهای کشور اکران می شود و در این میان معدود فیلم های استاندارد و ارزشمند نیز چندان مجال اکران مناسب و دیده شدن پیدا نمی کنند.

این که می بینیم در سال های اخیر فیلم هایی چون «چند كيلو آلبالو»،« من سالوادور نيستم» ، «اكسيدان» «نهنگ عنبر» جزو فیلم های پرفروش سینمای ایران هستند نشان دهنده آن است که متاسفانه بر اثر سیاست های غلط سینمایی ، سطح سلیقه و ذائقه مخاطب به شدت نازل شده و باید برای این روند نگران کننده فکری کرد.

چندسالی است که بر نگرانی های مقام معظم رهبری از وضعیت فرهنگی افزوده شده چنان که ایشان سال گذشته از عبارت ولنگاری فرهنگی در یکی از بیانات خویش نشان دادند که بی شک بخشی از این ولنگاری متاثر از فضای نامساعد فرهنگ و هنر کشور خاصه در هنر – صنعت پرمخاطبی چون سینماست.

در این بین، جای بسی تاسف است که سازمان سينمايي در دوره جدید فعالیت خود بيش از آن كه درباره سامان دادن به وضعيت بغرنج فيلم‌هاي سينمايي برنامه جدی داشته باشد، صرفاً زمان را به حرف زدن و شعار دادن گذرانده و اصلي‌ترين كارش را بر رفع توقيف آثار مسئله‌داری چون فیلم "خانه دختر" متمركز كرده‌است؛ فیلمی که در آن بازیگران شاخصی نیز به ایفای نقش می پردازند اما با این حال در تاروپود روابط انسانی قصه خود، رویکردی ضد مردانه و فمینیستی دارد ، ضمن آن که یکی از کاراکترهای مهم فیلم با بازی "رویا تیموریان" در نقش زن به ظاهر مذهبی دارای خوی و خصلت دیکتاتورمنشانه و بداخلاقانه ای دارد.

از این حیث چندان جای تعجب نیست که در اين بلبشوي سينماي به اصطلاح ملی(!)، ارزش‌هايي چون خانواده، سبك زندگي دینی، اميد به زندگي، معنويت، نوع‌دوستي، اخلاق و مضاميني از اين دست، اساساً محلي از اعراب نداشته باشند و به جایش فیلم های مبتذل و یا تلخ و سیاه نما جولان بدهد.


Share
* نام:
ایمیل:
* نظر:

پربازدیدترین ها
پربحث ترین ها
آخرین مطالب
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشيو | جستجو | پيوندها | عضويت در خبرنامه | نظرسنجي | لیست نظرات | درباره ما | RSS | ايميل | نسخه موبایل
طراحی و تولید: مؤسسه احرار اندیشه